Gamlir íslenskir málshættir

    Dæmi um gamla íslenska málshætti.

    Hér að neðan má finna dæmi um gamla íslenska málshætti sem eru ritaðir á gamla mátann. 


    Þíng er óhelgt án griða.

    Þín hefir höndin makað, bæði slegið og rakað.

    Þinn handafli þig skal helzt næra.

    Þinn heimskíngi hefir engan heiðr.

    Þín túnga skal ei vera skjótari enn þinn hugr.

    Þjóðir, tíðir og siðir hafa sín missiraskipti.

    Þjófnum þykir bezt meðan myrkrið er.    

    Þjófrinn má eta sitt ætíð með ótta.

    Þjófrinn þrífst, en þjófsnautrinn aldrei.

    Þjóna svo mönnum að þú þókknist guði.

    Þjónusta guðs er fullkomið frelsi.

    Þó ávirðingin sé skírð með gulls nafni, þekkist hún samt.

    Þó barnið sé lítið, kostar það ei minna enu hinn stærsti maðr.

    Þó dygðin doðni, kann hún vel að endrnýast.

    Þó einn elski svikin, hatar hann samt svikarann.

    Þó einn komist yfir háskann, ferst annar í hönum.

    Þó einum lukkist, lukkast hundrað ei.

    Þó fè tapist, kann það aptr að vinnast.

    Þó flestir flýi dauða, finna þeir hann.

    Þó góðr komi eptir góðann, sýnist sá fyrri að vera betri.

    Þó heimrinn væri fullr með dára, þykist enginn vera það.


    By Adam

    2021-10-02 16:48:46

    Athugasemdir

    0

    Önnur blogg

    Hver er skilgreiningin á tilvitnunum?
    Hver er skilgreiningin á tilvitnunum?

    Skilgreining á tilvitnunum.

    Karlinn, sem alltaf talaði í spakmælum
    Karlinn, sem alltaf talaði í spakmælum

    (Lauslega þýtt og endursagt) Þjóðviljinn 28. des 1943

    Deila